Sekswerkers vertellen

Vijf sekswerkers vertellen over hun drijfveren en valkuilen. Bas: ‘Al toen ik jong was zat ik naar pornofilms en seksboekjes te kijken. Vriendjes hadden dat helemaal niet. Ligt het aan mij, dacht ik, ben ik oversekst? Maar dat was het niet, ik was écht geïnteresseerd. Later kreeg ik een relatie met een meisje dat er anders in stond, en toen dat na zestien jaar uitging, was ik iemand geworden die nooit echt sprak. Ik was mezelf niet meer, tot ik Mandy leerde kennen. ‘Er mankeert niks aan jou’, zei ze, ‘wees gewoon wie je bent.’

Er wordt veel van je verwacht in de seksindustrie, daar moet je wel tegen kunnen. Andere koppels overkomt het soms, maar wij zijn nog nooit van het podium afgelopen. Elke show een stijve lul – soms bellen de hostesses die toeristen meenemen vanuit Australië voor de zekerheid van tevoren op: werkt dat ene stel nog? We bouwen onze shows langzaam op; in het begin vond ik het vervelend als het publiek begon te roepen als het niet snel genoeg ging. Soms draaide ik me om en riep: kom het zelf maar even voordoen! Dan waren ze gelijk stil. Maar als ik nu op dat ronde matras lig en ik hoor ze juichen of ik loop door het publiek naar de kleedkamer en ze geven ons schouderklopjes, dan geeft dat een enorme kick. het hele artikel